Tai Chi Chuan (Taijiquan) is een eeuwenoude Chinese bewegingskunst met wortels in zowel de krijgskunst als de traditionele gezondheidsleer. Het verenigt vloeiende bewegingen, ademhaling en gerichte aandacht tot één geheel.
Tegenwoordig wordt Tai Chi wereldwijd vooral beoefend ter bevordering van gezondheid en welzijn. De langzame, ronde en continue bewegingen stimuleren de doorstroming van energie (Chi), verbeteren de lichaamshouding en versterken zowel lichaam als geest.
Tai Chi bij Long Teng Taiji
De principes worden op een toegankelijke en zorgvuldige manier in de praktijk gebracht. De trainingen zijn gericht op:
- het ontwikkelen van een correcte lichaamshouding
- het verdiepen van ademhaling en aandacht
- het versterken van gezondheid en vitaliteit
- het begrijpen van de onderliggende principes
We oefenen houdingen, afzonderlijke bewegingen waarbij boven- en onderlichaam samenwerken en vormen, vaste reeksen van houdingen die vloeiend in elkaar overlopen. Het lopen van vormen draagt bij aan balans, coördinatie en concentratie. Binnen de lessen werken we voornamelijk met de Yang-stijl en enkele gecombineerde vormen. Binnen sommige gevorderde groepen werken we met de oorspronkelijke Chen-stijl de Wu-stijl.
Betekenis van Tai Chi Chuan
Tai Chi (Taiji) betekent letterlijk “Het Grote Ultieme” en verwijst naar het principe waaruit Yin en Yang ontstaan. Chuan (Quan) betekent “vuist” of “vechtkunst”. Tai Chi Chuan kan daarom vertaald worden als “de krijgskunst van het Grote Ultieme”.
Tai Chi ontstaat uit Wuji en is de bron van beweging en stilstand. Het is de moeder van Yin en Yang. In beweging scheidt het, in rust verenigt het.
— Wang Zongyue
Oorsprong en stijlen
De oorsprong is omgeven door historische feiten en legendes. Er worden vier bekende grondleggers genoemd:
- Xu Xuanping (Tang-dynastie) — een vroege vorm met lange, vloeiende bewegingen
- Li Daozi — Daoïstische priester uit het Wudang-gebergte
- Zhang Sanfeng — legendarische monnik; zachtheid overwint het harde
- Chen Wanting — generaal uit de Ming-dynastie, grondlegger van het moderne Tai Chi
In de 17e eeuw ontstond bij de Chen-familie de eerste vastgelegde stijl. Daaruit kwamen later de Yang-stijl (wereldwijd het meest beoefend), de Wu-stijl en de Sun-stijl voort. Door de tijd heen werden de bewegingen toegankelijker, waardoor Tai Chi zich ontwikkelde van krijgskunst tot brede gezondheidspraktijk.
Tai Chi in de moderne tijd
Vrijwel iedereen kan tegenwoordig Tai Chi beoefenen, ongeacht leeftijd of conditie. Het draagt onder andere bij aan ontspanning en stressvermindering, betere balans en coördinatie, sterkere spieren en gewrichten en een diepere ademhaling.